METODA WSPOMAGANIA ROZWOJU I EDUKACJI WG. E. GRUSZCZYK- KOLCZYŃSKIEJ ("DZIECIĘCA MATEMATYKA")
Metoda ta służy usprawnianiu zdolności matematycznych dzieci i wspomagania ich rozwoju umysłowego. Opiera się na osobistych doświadczeniach dziecka, na bazie których uczy się ono tworzenia pojęć, nabywania nowych umiejętności i rozwija myślenie. Program podzielony jest na następujące bloki tematyczne: orientacja przestrzenna, rytmy i rytmiczna organizacja czasu, przyczyna i skutek- przewidywanie następstw, kształtowanie umiejętności liczenia obiektów, dodawanie i odejmowanie, rozdawanie i rozdzielanie po kilka, klasyfikacja, pomaganie dzieciom w uświadomieniu sobie stałej liczby elementów w zbiorze, ustawianie po kolei, numerowanie, długość, intuicje geometryczne, kształtowanie odporności emocjonalnej i zdolności do wysiłku intelektualnego, pomaganie dzieciom w uświadomieniu sobie stałej ilości płynów, waga i ważenie, układanie i rozwiązywanie zadań z treścią.
TERAPIA PSYCHOLOGICZNA
Opiera się przede wszystkim na nawiązaniu i utrzymaniu kontaktu emocjonalnego i zadaniowego z dzieckiem i jego rodziną. Stanowi to podstawę działań związanych z diagnostyką oraz ustaleniem zasad indywidualnego programu terapeutycznego. Psycholog dokonuje diagnozy psychologicznej oraz okresowej oceny funkcjonowania pacjenta w oparciu o standaryzowane testy. Do oddziaływań psychologicznych należą: usprawnianie psychoruchowe, wsparcie edukacyjne, psychoedukacja, elementy terapii zajęciowej. Prowadzone zajęcia są związane z ćwiczeniami obejmującymi sfery: poznawczą, emocjonalno - motywacyjną, osobową, społeczną oraz z użyciem metod: Metoda Dobrego Startu Bogdanowicz, wspomaganie rozwoju i edukacji wg Gruszczyk - Kolczyńskiej, komunikacji alternatywnej, stymulacji polisensorycznej.
METODA DOBREGO STARTU
Metoda ta wywodzi się z Francji i została opracowana w latach 40-tych i 50-tych przez Theę Bagnet. W Polsce została rozpowszechniona i zmodyfikowana przez M. Bogdanowicz. Założeniem MDS jest rozwijanie funkcji leżących u podstaw nauki czytania i pisania. Metoda ma na celu jednoczesne usprawnianie czynności analizatorów: słuchowego, wzrokowego, kinestetyczno- ruchowego, kształcenie lateralizacji, orientacji w schemacie ciała i przestrzeni. Ćwiczenia wpływają na koncentrację uwagi, percepcję, pamięć, wyobraźnię słuchową i wzrokową, motorykę, koordynację wzrokowo- słuchowo- ruchową. W metodzie MDS wyróżniamy 3 elementy:
- słuchowy (piosenka);
- wzrokowy (wzory graficzne, litery);
- motoryczny (wykonywanie ruchów w czasie odtwarzania wzorów graficznych i liter, które są zharmonizowane z rytmem piosenki, śpiewu).
TERAPIA ZAJĘCIOWA
FIZYKOTERAPIA
INTERAKTYWNA TERAPIA KOŃCZYN GÓRNYCH
URZĄDZENIE PABLO
NOWOCZESNY SPRZĘT REHABILITACYJNY
PLATFORMA WIBRACYJNA GALILEO
FIZJOTERAPIA TERAPIA PSYCHOLOGICZNA EEG BIOFEEDBACK LOGOPEDIA
INTEGRACJA SENSORYCZNA TERAPIA PEDAGOGICZNA MUZYKOTERAPIA ARTETERAPIA
SIŁOWNIA HYDROTERAPIA